Ziek 09/30/2010
 
Picture
Ik lees verder in Joe Speedboot van Tommy Wieringa. De stiefvader van Joe Speedboot, de Egyptenaar Mahfouz, bouwt een feloek en vertrekt. Mahfouz is een zachtaardige, filosofische moslim. Zijn vrouw heeft hem varkensvlees laten eten. Ze zei: zie je wel dat Allah je niet straft, dat je er niet ziek van wordt?
Ik denk dat hij ziek werd van die godvergeten christenen in Nederland.

2 Comments
 
Een clown 09/29/2010
 
Picture
Jan Siebelink
Ik zag afgelopen week toevallig een stukje Pauw & Witteman. Er zat een man en ik dacht, die ken ik, maar het is hem toch niet. Een verwijfd type in een leren jack met grijze lokken die aanstellerig zat te praten met een raar zangerig stemmetje en kokette gebaartjes. Hij zei: die Vera dat ben ik, en ik dacht, verdomd, toch Jan Siebelink. Pauw vroeg: sneed u dan ook in uw eigen vlees en Siebelink zei: nee, dat niet, maar ik had een fietsje en ik ging steeds kijken of het er nog stond, en toen liet hij met zijn duim en wijsvinger zien hoe een vrouw zichzelf kan bevredigen, en ik dacht, lieve god, wat doet een mens niet om de aandacht te trekken. Dinsdag zag ik hem weer, bij Max, hij begon net weer over dat fietsje en toen hij zijn duim en wijsvinger omhoog stak heb ik de tv uitgezet. Ik kon het niet aanzien een man voor wie ik altijd ontzag heb gehad en nu zat daar zo’n clown.
Add Comment
 
 
Picture
Ik herlees Eng is de poort van Heinrich Böll. Aan het eind van hoofdstuk IV staat ‘… en hij zei geen woord’ en ik bedenk dat dat de oorspronkelijke titel is van het boek dat Böll heeft geschreven: Und sagte kein einziges Wort en ik vraag me af waarom die prachtige titel niet gebruikt is voor de Nederlandse vertaling.
2 Comments
 
Woorden 09/27/2010
 
Picture
bron: www.renegreve.nl
Ik herschrijf een verhaal en ontdek in drie regels 5 keer het woordje ‘dat’. Ik puzzel net zo lang tot er nog maar 3 over zijn. Minder gaat echt niet.
Ik lees verder in het veelgeprezen Dokter Jazz van Stine Jensen en tel op één pagina 23 keer het woordje ‘worden’.
Ik blijf toch maar puzzelen, altijd maar puzzelen.
Add Comment
 
 
Picture
‘De Nederlandse verhalenschrijver John Toxopeus schept in weinig woorden, maar met afgemeten spanning een lugubere sfeer van insectengewriemel,’ staat in het voorwoord van het nieuwe nummer van Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift.
Wat een ander opvalt in een verhaal is altijd weer een verrassing.
Add Comment
 
Ongevraagd (3) 09/24/2010
 
Picture
Het staat op de website van Tirade, sinds gisteren, hier. Wel zuiniger dan in de eerdere berichten, niet binnen vier weken een reactie maar vier weken later, en ook de belofte om een motivatie te sturen ontbreekt, maar dat zal een oorzaak hebben. Tientallen inzenders sturen onbeschroomd het ene verhaal na het andere, want snel bericht met commentaar voor zo'n prijsje, waar vind je dat nou?
Al die aandacht, ik gun het Tirade.
Add Comment
 
Ongevraagd (2) 09/23/2010
 
Picture
Nu weet ik alles. Hier staat het, een dag na mijn vraag.
Waarom Tirade het zelf niet op haar website zet, begrijp ik nog steeds niet.
Is 400 inzendingen per jaar, nog geen tien per week, trouwens veel?
Add Comment
 
Vliegen en uien 09/22/2010
 
Picture
In het nieuwe nummer van Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift staat mijn verhaal ‘Vliegen’ en het verhaal ‘Je moet geen uien eten als je naar een feestje gaat’ van Bart Diephuis met wie ik al jaren schrijfcursussen volg.
Het tijdschrift  staat op internet. Je kunt de verhalen hier lezen.
Add Comment
 
Ongevraagd 09/21/2010
 
Picture
Op een website lees ik een twitterbericht: Tirade vraagt voortaan aan ongevraagde inzenders een nummer van het tijdschrift te kopen. Ze krijgen dan binnen vier weken een reactie met motivatie. Ik zoek naar verdere informatie, maar kan niets vinden. Zelfs niet op de website van Tirade.
Vanmiddag in Utrecht koop ik het jongste nummer want ik heb zeven weken geleden een verhaal ingestuurd. Hoe het nu verder moet weet ik niet.
Ik kan natuurlijk het tijdschrift lezen.
Add Comment
 
Reactie 09/20/2010
 
Picture
Afwijzingen van literaire tijdschriften zijn zeer verschillend. Hollands Maandblad hoopt altijd dat ik bij nieuw werk aan hen blijf denken, Deus ex Machina reageert persoonlijk, is blij met een nieuw verhaal en geeft commentaar als ik daar om vraag, De Brakke Hond reageert nooit maar plaatst (bijna) ieder nummer een verhaal van mij, KortVerhaal (v/h De Tweede Ronde) is heerlijk recht voor z’n raap, Lava is laks maar wel vriendelijk, Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift heeft altijd een jolige, Vlaamse reactie en betuigt spijt als ik niet bij de gelukkigen hoor. En De Gids? ‘Wellicht kunt u nu eens een van onze collega’s proberen?’ staat afgelopen week in een brief van de eindredacteur.
Ach, mw. Esther Wils, u moest eens weten.
Add Comment