Writer's block 12/08/2009
 
Picture
Haye van der Heyden
Ik kan altijd wel schrijven. Van een writer’s block heb ik nooit last. Sinds vandaag weet ik hoe dat komt. Ik lees het in een interview met Haye van der Heyden, toneelschrijver en komedieschrijver voor tv. Het staat in Schrijven Magazine van deze maand.
‘Het hele writer’s block ken ik niet,’ zegt Van der Heyden, ‘omdat ik mezelf openzet. Als ik denk: het gaat niet, het is niet leuk, dan vertrouw ik dat gevoel niet.’
Ik haal opgelucht adem. En opnieuw als ik lees: ‘Soms werkt iets niet omdat er geen conflict in zit of omdat de personages te veel op elkaar lijken, maar dat moet iemand anders tegen me zeggen. Zelf zie ik het niet.’
Ineens begrijp ik dat het een met het ander te maken heeft.
Add Comment
 
Zo'n schoonheid 12/07/2009
 
Picture
Saul Bellow
De onverwachte vondsten zijn het mooist, prikkelen het meest de verbeelding.
In Herzog van Saul Bellow, las ik jaren geleden: “Zo'n schoonheid maakte mannen tot fokkers, hengsten en knechten.”
Ik moet daar zo vaak aan denken.
Add Comment
 
Klassiekers 12/06/2009
 
Picture
Ga nooit af op een titel. Dat heb ik inmiddels wel geleerd. Het stenen bruidsbed was niet wat ik dacht dat het was. Een hele serie zinnenprikkelende boeken had nooit in mijn boekenkast gestaan als ze niet waren uitgegeven in de serie Erotische Klassiekers uit de Wereldliteratuur van Uitgeverij Areopagus.
Erotische literatuur zorgt over het algemeen voor meer seksuele opwinding dan films, foto’s of geluid, las ik kortgeleden. Ik denk dat het waar is. Ik ga alleen niet met z’n tweeën een boek zitten lezen.
Add Comment
 
Viezigheid 12/05/2009
 
Picture
In Wenken voor de Jongste Dag, dat ik herlees, schrijft Harry Mulisch dat hij als eerste het idee van de paperback uit Amerika heeft overgenomen. Met Het stenen bruidsbed dat in 1959 uitkwam. Het boek kan ik me herinneren. Ik heb het zelfs gekocht. Ik wilde het hebben om de titel. Het woord bruidsbed, dat trok me, daar stonden de dingen in die ik wilde lezen, waar ik alles over wilde weten. Omdat het van Mulisch was, zou niemand mij verdenken van viezigheid.
Het boek ging over homerische stijlcitaten, over ‘het huwelijk van klassieke oudheid en vernietiging’. Dat wist ik niet meer, wel dat het me vies tegenviel.
Ik heb het boek niet meer. Het is geleend of gejat, of beide, in die volgorde. Zoals ik ook boeken heb die ooit van een ander zijn geweest.
Add Comment
 
Avondlucht 12/04/2009
 
Picture
Silvio D Arzo
Avondlucht is een bundel van zeven verhalen van Silvio D’Arzo. Het verscheen onlangs bij Querido. Dat las ik vanmorgen in de Volkskrant.
 Silvio D’Arzo werd bekend door zijn novelle Andermans huis. Ik had de naam van de novelle en de schrijver een jaar geleden genoteerd, op aanraden van een schrijfdocent. Helaas was het boekje nergens meer te koop. Twee weken geleden kwam ik het tegen bij De Slegte, voor zes euro. Ik had een goeie dag. En vandaag ook, omdat ik Avondlucht maandag in huis heb.
Add Comment
 
Abonnementen (2) 12/03/2009
 
Picture
Het kostte me moeite om mijn abonnement op Hollands Maandblad op te zeggen. Ik lees HM al tien jaar. Het is immers het grootste, beste literaire tijdschrift van het Nederlands taalgebied. Dat zegt iedereen. Dat weet iedereen. Er staan prachtige verhalen in, van Cathelijn Schilder, Maria Staal, Thijs de Boer, Sione van Meerendonk. Maar te weinig, steeds minder, ik lees het niet meer met plezier.
Misschien komt het omdat het blad een eenmanszaak is, er maar een redacteur is. Bastiaan Bommeljé bepaalt wat er in komt. Ik ben overgeleverd aan zijn smaak, iedere maand opnieuw.
Het gevoel voor wat mooi is verandert na verloop van tijd. Bij mij, maar ook bij de baas van het tijdschrift. Het maken van HM is na al die jaren een routineklus en ook dat heeft invloed op keuzes die worden gemaakt. Dat kan niet anders. Vroegere belevenissen van (meestal dezelfde) grijze heren (essays?) zijn niet altijd boeiend. Verhalen waarin de gekte, de waanzin het thema is, komen steeds vaker terug in het tijdschrift. Het is niet meer verrassend.
Nadat ik ‘Ende hier omme’ van A.H.J. Dautzenberg had gelezen wist ik het zeker en heb de brief op de bus gedaan.
Add Comment
 
Abonnementen (1) 12/02/2009
 
Picture
Atheneum Nieuwscentrum
Eigenlijk wilde ik dat helemaal niet. Een abonnement op nog een literair tijdschrift. Een abonnement op Hollands Maandblad vond ik genoeg. Verder kocht ik ze wel, losse nummers, als ik in Amsterdam was, bij Atheneum Nieuwscentrum, op het Spui. Daar liggen ze allemaal, vlakbij de cafés waar schrijvers komen, waar bokbier van de tap wordt geschonken.
Maar ja, er zijn tijdschriften die me nodig hebben, dat bij herhaling laten weten, omdat ze geen subsidie krijgen, op hun eigen zak moeten leven. Ik ben gezwicht voor Lava en voor Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift en heb me op beide geabonneerd. Dat die tijdschriften wel eens iets van mij plaatsen speelt geen rol. Dat mag u echt van me aannemen.
Add Comment
 
 
Picture
Roald Dahl
In Het Parool schreef Arie Storm een recensie over Het diner van Herman Koch. Het is een lovende recensie. Storm eindigt met:  “En ja, zo is Koch op zijn best, schitterend denkend en schrijvend tot aan de uiterste consequentie en niet ingesnoerd door iets wat zo wezenlijk kinderachtig is als een verbazingwekkende plot.”
Ik denk aan de verhalen van Roald Dahl waar ik zo’n liefhebber van was, juist vanwege die verbazingwekkende plots. Zo wilde ik ook schrijven. Helaas, het mag niet, schrijfdocenten raden het af, geven me opdracht om plotloos te schrijven, als oefening. En ik probeer het, altijd weer, want wezenlijk kinderachtig wil ik niet zijn.
2 Comments