Tijd 09/01/2010
 
Picture
‘Eindeloos zou het mogen duren, Om vijf uur in de middag,’ schrijft Daniëlle Sardijn in de Volkskrant over de nieuwe verhalenbundel van Remco Campert. 144 pagina’s telt de bundel van de oude meester van 81 jaar.
Hij zal toch niet uitverkocht zijn als ik weer thuis ben.
 
 
Picture
Eén Nederlands boek staat er. Het geslacht Bronkhorst van Anne Oosterhoek-Dutschun, die nooit gedacht heeft dat ze nog eens op mijn populaire weblog terecht zou komen.
Het boek is uitgegeven door Kok te Kampen, een uitgeverij die ieder jaar voor een schrijfwedstrijd zorgt. Daar staat altijd een waarschuwing bij. Woorden als godsamme en heremetijd mogen niet. Ook niet in het boek dat je op hun kosten mag maken als je de hoofdprijs wint.
 
 
Picture
De verzamelde werken van Goethe en Schiller, ongerept en dat begrijp ik ook wel. Als je er eenmaal in begint dan leg je ze niet meer weg. En zo lang blijf je niet op een camping.
 
 
Picture
Een telefooncel, waar vind je die nog? Op de Lech Camping vlak bij Augsburg, Zuid-Duitsland, als bibliotheek. Met boeken voor elk wat wils. Dat zal je nog verbazen.
 
Indianentaaltje 08/24/2010
 
Picture
Nog even iets over Niemand kent mijn naam van James Baldwin, dat ik bijna uit heb. Het Nederlands waarin Thomas Nicolaas het boek heeft vertaald, is zo erbarmelijk dat het me spijt dat ik de oorspronkelijke Engelse tekst niet heb. Niet dat ik die taal zo goed beheers, maar het houdt waarschijnlijk minder op dan het indianentaaltje dat ik nu moet lezen. Ik probeer er steeds goed lopende Nederlandse zinnen van te maken, of nog erger, te bedenken wat Baldwin oorspronkelijk geschreven heeft.
 
Vakantie (2) 08/23/2010
 
Picture
Heinrich Böll
Ik herlees boeken die ik vroeger gekocht en (meestal) gelezen heb. Ik houd de volgorde in mijn boekenkast aan. Eng is de poort en Wanderer, kommst du nach Spa … zijn aan de beurt. Het zijn boeken van Heinrich Böll, een Duitse schrijver die vertelt over door de oorlog vernederde mensen.
De boeken gaan mee op vakantie naar Duitsland en Oostenrijk.
Of ze willen of niet.
 
Overeenkomst 08/20/2010
 
Picture
Ik ben begonnen in Het glinsterend pantser van Simon Vestdijk, het grote voorbeeld van Maarten ’t Hart, vertelde hij in Zomergasten. Eerlijk gezegd zie ik niet veel overeenkomsten. Of het moeten die korte hoofdstukken zijn van 6 à 7 pagina’s, de lengte van een kort verhaal. Dat bevalt me wel.
 
Butterfly 08/17/2010
 
Picture
Ik herlees Niemand kent mijn naam van James Baldwin. Het is een bundel essays over de strijd voor gelijke burgerrechten in Amerika, geschreven in de jaren vijftig van de vorige eeuw. Ik heb het gekocht in 1970. De bladwijzer lag bij hoofdstuk 5 ‘Een vlieg in de karnemelk.’ Het gaat over een jongen die als enige zwarte op een blanke school zit in het zuiden van Amerika, en ik vraag me af waarom er karnemelk staat in plaats van melk. Ik zoek de vertaling in het Engels: buttermilk. In het woordenboek Engels-Nederlands staat het achter butterfly, vlinder.
Na 40 jaar ontdek ik de schoonheid van de titel die Baldwin heeft opgeschreven en verwens ik de gemakzucht van Thomas Nicolaas, de vertaler.
Onderaan het hoofdstuk heb ik iets geschreven, op 8 augustus 1972 (de datum staat er bij): ‘toevallig dronk ik karnemelk’.
 
Nog een boek 08/13/2010
 
Picture
Simon Vestdijk
In Zomergasten vertelde Maarten ’t Hart dat Vestdijk zijn lievelingschrijver is, zijn grote voorbeeld. Ik vond het altijd een stoffige naam, totdat ik De kellner en de levenden las. Wat een prachtig boek.
Ik kijk in mijn boekenkast en zie dat ik nog een boek van Vestdijk heb: Het glinsterend pantser. Voorin staat de naam van een vriendin van vroeger.
Ze krijgt het niet terug. Ik moet het nog lezen.
 
The possessed 08/10/2010
 
Picture
Personages mogen elkaar alleen vertellen wat ze al weten als ze te veel gedronken hebben of iets aan de hersenen mankeren. Dat is een van de regels die geldt voor dialogen lees ik in Schrijven Magazine.
Toch heb je als lezer die informatie soms nodig. In Another country lost James Baldwin het op door degene die de informatie geeft, af te laten zeiken.
Eric, now, was very pale. “They’ve got some wild idea out there of making a movie version of The Possessed …”
“The Dostoievski novel,” said Cass.
“Thanks,” said Vivaldo.”