De plaatsbekleder 02/06/2012
Ik herlees De plaatsbekleder van Rolf Hochhuth. Ik kocht het 45 jaar geleden en heb het toen in een ruk uitgelezen. Het gaat over de opstelling van de Rooms-Katholieke Kerk tegenover de Jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog. Het boek veroorzaakte een lawine aan reacties om de rol die Paus Pius XII wordt toegedicht. Het eerste hoofdstuk opent met een citaat van Bernard Shaw: Hoed je voor de mens wiens God in de hemel is. Add Comment Leuk gelogen 02/05/2012
In Mijn leven en liefdes vertelt de 65-jarige Frank Harris over zijn jeugd. Hij citeert op pg. 149 een gedicht van een halve pagina. Hij schrijft: ‘Dit gedicht heb ik sindsdien niet meer onder ogen gehad en er kunnen dus wat onjuistheden in mijn versie geslopen zijn . . . ‘ Gadverdamme, wat een pedant mannetje, maar wel leuk gelogen. Di Grasso 01/27/2012
![]() Isaäk Babel Ik lees de verhalenbundel De zonde van Jezus en andere verhalen van Isaäk Babel. In het verhaal ‘Di Grasso’ verheft de acteur met die naam zich met een sprong in de lucht, vliegt het toneel van de stadsschouwburg over en belandt op de schouders van de verleider van zijn geliefde, bijt hem de keel door en begint het bloed uit de wond op te zuigen. En ik weet het zeker, ik heb zo’n scene eerder gelezen, in een verhaal van Tsjechov. Maar hoe ik ook zoek ik kan het niet vinden. Ballen 01/25/2012
![]() Frank Harris Afgelopen zondag zag ik een reportage over een Engelse piloot die krijgsgevangen was gemaakt in Irak. Het eerste wat zijn vrouw vroeg toen hij weer vrij was: heb je je ballen nog? Ik lees Mijn leven en liefdes van Frank Harris. In het voorwoord schrijft hij: Engelse vrouwen praten veel over seks. Boekenbon (2) 01/23/2012
Ik zat nog steeds met die boekenbon. Ik keek in de boekwinkel bij ‘literatuur’. Petersburgse vertellingen van Nikolaj Gogol, normaal veertig euro, was afgeprijsd. Maar ja, drie van die verhalen had ik al, in een vergeeld pocketboekje van Amstelpaperback van 40 jaar geleden. Ik heb die boekenbon maar gauw ingewisseld. Vier mooie verhalen die ik nog niet ken en een zorg minder. Boekenbon (1) 01/22/2012
Ik had nog een boekenbon van twintig euro. Met de afbeelding van Adriaan van Dis. Dat kon slechter. Die van vijftien met Connie Palmen. Ik bestelde bij de boekhandel Hier begint het verhaal van Tobias Wolff. Precies dat bedrag. Drie weken later ging ik vragen waarom het boek er nog niet was. Via internet kan ik het bestellen waar ik maar wil, zei ik. Alleen niet met een boekenbon. De mevrouw in de winkel keek in de computer. Niet leverbaar, zei de mevrouw. Nu heb ik het boek in huis, binnen drie dagen, via Boekwinkeltjes. Voor zeven euro ‘in uitstekende staat’. Er is nog één probleem. Wat ik voortaan voor mijn verjaardag moet vragen. Vrouwen en ik eerst 01/20/2012
Ik kreeg vandaag een uitnodiging voor de presentatie van Vrouwen en ik eerst, een eerste verhalenbundel van Daniël Dee. Wie me uitnodigt, weet ik niet. Ik ken de schrijver niet. De uitgever wel. Ik sta op het punt een manuscript naar ze toe te sturen. Ik denk dat ik ga en dan koop ik dat boek en vraag de schrijver om het te signeren. Dan kijk ik om me heen of er iemand reageert op mijn naam. Europa 01/05/2012
Ik lees De spoorzoeker, reizen door het literaire verleden van Europa van Kamiel Vanhole. In het eerste hoofdstuk stelt Europa zich voor. De mythologische prinses vertelt dat ze is geschaakt door een witte stier, dat ze terecht kwam onder de stolp van het christendom en dat in haar geschiedenis gruwelen zijn aangericht in naam van ideologieën als christendom, communisme en nationaal-socialisme. Dat van die stier wist ik niet meer. Prachtige taal 01/03/2012
Dikwijls lees ik boeken van buitenlandse schrijvers waarin de worsteling van de vertaler met behoorlijk Nederlands duidelijk zichtbaar is. Bij Bezoek aan haar man en andere verhalen van de Amerikaanse schrijfster Lydia Davis is dat niet het geval. De capriolen met taal, de vernuftige woordkeus, alles in Nederlands dat leest als een trein. Een prachtige vertaling van Peter Bergsma, mogelijk gemaakt door het Vlaams Fonds voor de Letteren. Dat dit niet meer in Nederland kan, is een grote schande. Coïtha 01/02/2012
Ik herlees boeken van vroeger en dan besluit ik of ik ze wil bewaren want mijn kastruimte is beperkt. Ik ben nu bezig in Het grote land Coïtha, erotische verhalen uit Zweden, vertaald door J. Bernlef en al lezende realiseer ik me dat ik best wist dat ik dit boek nooit weg zal doen. | mijn2deleven:
het schrijven van verhalen waarmee ik begon toen ik in 2004 met pensioen ging. Ik publiceerde in Nederlandse en Vlaamse literaire tijdschriften en won onder andere de Literaire Prijs van de Provincie Gelderland 2006. info@mijn2deleven.nl www'smijn verhalen in (Nederlandse)literaire
tijdschriften letterencafé tsjechov & co. Monument of life terratekst ArchiefFebruary 2012 CategorieënAll |










RSS Feed