Picture
Vanmorgen bracht ik een kofferbak vol boeken naar Books 4 Life,voor het goede doel. Mijn auto stond een eind verder op de stoep geparkeerd met knipperlichten aan. Het uitladen ging snel met hulp van een studente die vrolijk achter me aan huppelde. Mag ik nog drie exemplaren van  mijn boekenweekgeschenk?  vroeg ik. Voor Ellen, Esther en Sione, maar dat zei ik er niet bij.
Er werd gezocht. Nergens te vinden. Maar die krijgt iedereen toch mee die hier een boek koopt tijdens de boekenweek? vroeg ik nog.
Vrijwilligerswerk, ja ik snap het wel.
Ze worden toegestuurd. Dat heb ik per e-mail nog even bevestigd.
 
 
Picture
Het boekenweekgeschenk voor Books 4 Life leverde aardige publiciteit op. Een artikel in het huis-aan-huis-blad Ons Utrecht met een oplage van 131.500 exemplaren en een bericht in  het Utrechts Nieuwblad/AD van maandag jl.
Onder dit bericht staat een link naar het artikel in Ons Utrecht.
artikel Ons Utrecht 10 maart 2010
File Size: 858 kb
File Type: jpg
Download File
 
 
Picture
Ik was zaterdag bij Books 4 Life aan de vroege kant en keek wat er stond. Het viel me niet tegen. Genoeg boeken die ik zo had willen kopen voor een paar euro per stuk. Wacht nou even, dacht ik, want ik wist dat bij de drie prijzen een boekenbon hoorde die alleen daar gebruikt kan worden. Ik won de bon van 15 euro.
Deze week ga ik eens rustig uitzoeken. Het wordt een behoorlijk stapeltje. En als ik niet kan kiezen, leg ik er zelf wat bij.
 
 
Picture
Ik schreef het boekenweekgeschenk van Books 4 Life Utrecht, een tweedehands boekwinkel voor het goede doel. Mijn verhaal ‘Idealen’ wordt meegegeven aan iedereen die tijdens de boekenweek de winkel bezoekt. Het is de eerste prijs van de schrijfwedstrijd van Books 4 Life. De prijs werd vandaag uitgereikt door schrijfster Vrouwkje Tuinman die samen met Vicky Francken (schrijfster en dichteres) en Ton van de Berg (journalist van Ons Utrecht) in de jury zat.
In het juryrapport staat: Wat mij betreft is dit het beste verhaal van alle inzendingen. Je verhaal is werkelijk mooi proza: door de verhalende lijn zijn idealen en dromen verweven, zonder ze expliciet te noemen. Knap! Je combineert het vertellen met humoristische zinnen die soms ook erg mooi zijn. Je hebt een knap stijlvol kort verhaal geschreven. En van een ander jurylid: Sterk begin, waarin je meteen een idee geeft van wie de personages zijn en wat hun onderlinge verhoudingen. Het verhaal is humoristisch op een subtiele manier. Goede dialogen, waarin heel overtuigend de verschillen tussen kind en volwassene worden weergegeven, zonder te vervallen in clichés.
Mijn boekenweek kan niet meer stuk.
 
 
Picture
Ik lees de verhalen die genomineerd zijn voor De Brandende Pen 2010. Ze staan in het nieuwe nummer van Lava. Ze zijn geselecteerd door de redactie van het tijdschrift, waarna een deskundige jury de winnaar van De Brandende Pen heeft gekozen.
Naast prachtige verhalen kom ik inzendingen tegen van een belabberd niveau. Ik weet het, smaken verschillen, maar verhalen met kromme zinnen en taalfouten horen niet thuis in dit nummer.
Een van de spelregels van de redactie van Lava is dat zij bepaalt welke bureauredactionele correcties aangebracht moeten worden in de verhalen die in Lava verschijnen. Dat de redactie dergelijke correcties vervolgens niet aanbrengt, is eigenaardig. En onzorgvuldig bovendien.
 
 
Picture
Als ik niet geschreven heb, merk ik dat ’s avonds. Dan heb ik een ontevreden gevoel, chagrijn ligt op de loer. Iedere dag 500 woorden, minimaal, die dosis heb ik nodig.
Vandaag ben ik begonnen met een verhaal voor Hotel (New) Hampshire. Na een uur staan er 500 woorden op de teller. Voor de zekerheid kijk ik naar de spelregels van de schrijfwedstrijd, hoe lang het verhaal moet worden. Maximaal 750, zie ik. Dat is niet veel, daar heb ik geen rekening mee gehouden.
Ik maak me zorgen hoe dat morgen nou moet.
 
 
Picture
De schrijfwedstrijd ‘Hotel (New) Hampshire’, een initiatief van dit hotel en Schrijven Magazine, ik zou er best aan mee willen doen. Vooral het boekje dat gemaakt wordt met de 21 beste inzendingen in een oplage van 6.700 stuks trekt me aan. Maar ik aarzel. Het verhaal moet gaan over hotel-lobby’s en cocktailbars en ik ken die wereld zo’n beetje. Ik was jarenlang vakbondsbestuurder voor de horecabedrijfstak. Ik ken de problemen in die sector, de beroerde werkomstandigheden en onderbetaling van werknemers. Als ik daarover schrijf, kom ik niet in het boekje.
Er is een hotel waar we als bonden graag kwamen. Daar werd onderhandeld over de bedrijfstak-cao’s. Daar zou ik over kunnen vertellen. Niet over Hotel (New) Hampshire, daar ben ik nooit geweest. En dat is een goed teken.
 
Weggegooid geld 02/24/2010
 
Picture
Niet lang geleden gooide ik boeken weg. Gave boeken, slechts een keer gelezen, want ik kan niet alles bewaren. En het plaatselijke kringloopwinkeltje was net opgeheven.
Sinds de schrijfwedstrijd van Books 4 Life in Utrecht ben ik wijzer.
Books 4 Life is een tweedehands boekwinkel voor het goede doel. De opbrengsten gaan voor de helft naar Amnesty International en Oxfam Novib. Veertig procent gaat naar kleinschalige hulpprojecten in ontwikkelingslanden, door de vrijwilligers zelf gekozen. Er zijn vestigingen in Amsterdam, Eindhoven, Groningen, Maastricht, Tilburg en Utrecht.
Volgende week zaterdag ga ik naar de winkel in Utrecht, want dan is de prijsuitreiking. En ik kan er voortaan mijn boeken kwijt.
En jij ook!
 
Niet netjes 02/19/2010
 
Picture
Maarten Inghels
Op 13 januari schreef ik een aardig berichtje over Maarten Inghels en zijn mooie verhaal ‘Toen de trein over Billy reed’ in De Brakke Hond. Hij won met het verhaal de derde prijs van de verhalenwedstrijd 2009 van het tijdschrift.
In het nieuwe nummer van Lava staan de verhalen van de genomineerden voor De Brandende Pen, de verhalenwedstrijd van Lava en ook daar staat Inghels’ verhaal. ‘De trein’, heet het nu.
Maarten Inghels werkt aan zijn debuutroman die, schrijft hij, verschijnt bij Meulenhoff.
Zou Inghels weten dat het niet netjes is om die roman ook aan te bieden aan een andere uitgever? Ook al verander je alleen de titel een beetje?
 
 
Picture
Jos Jansen
Jos Jansen ken ik van internet. Hij bezoekt regelmatig mijn weblog en stuurt af en toe een berichtje. Donderdagavond drinken we een pilsje spraken we af. Bij uitgeverij Meulenhoff waar de Brandende Pen wordt uitgereikt.
Jos won de prijs en ik had m’n fototoestel bij me.
Een prachtige prijs voor een leuke vent.
Gefeliciteerd, Jos en veel succes!