Ik had er zo’n zin in, een verhaal te schrijven geïnspireerd door Tsjechov: bondig, helder, suggestief. En van niet meer dan 1500 woorden. De schrijfwedstrijd wordt georganiseerd door Letterencafé Tsjechov & Co te Rotterdam, meldde Schrijven Online en op de website van het café vind je meer informatie. Niet dus. Ik stuur een e-mail naar het café en vraag hoe het zit. Geen reactie.
Wat is dat toch altijd voor gedonder. Wie belazert wie of is het weer dat gemakzuchtige geklooi op internet dat toch niemand echt serieus neemt. Ik raak er nooit aan gewend.
Een trouw bezoeker van mijn weblog is Frank Nellen. Hij levert nu en dan commentaar. Zaterdagavond kwam ik hem tegen, bij de prijsuitreiking van de schrijfwedstrijd ‘Verzwegen verhalen’. Frank won met zijn verhaal ‘Korte geschiedenis van een muilezel’ de eerste prijs. Het was de tweede keer dat hij meedeed aan een schrijfwedstrijd.
De jury bestond uit een uitgelezen gezelschap: Sanneke van Hassel, Jasper Henderson en Thomas Verbogt. Er waren meer dan 400 inzendingen. Gefeliciteerd Frank!
Literaire schrijfwedstrijden die er toe doen (met juryleden van naam en publicatie in een literair tijdschrift als hoofdprijs), sterven uit. Na De Brandende Pen van Lava vorig jaar, verdwijnt nu ook de verhalenwedstrijd van De Brakke Hond. Dit jaar wordt er geen prijs uitgereikt. Er komt voorlopig geen nieuwe verhalenwedstrijd. De Brakke Hond broedt op alternatieven, schrijft de redactie.
De stad Sint-Truiden en Het Belang van Limburg zetten de traditie van literaire prijzen verder, gestart door het literaire tijdschrift Appel, lees ik op internet. Iedere auteur mag 1 verhaal inzenden. De verhalen mogen niet langer zijn dan 10 bladzijden van 30 regels van 60 karakters.
Mijn tekstverwerker telt woorden en begrijpt er niks van. Ik ook niet.
Donderdagavond werd mijn verhaal ‘Een jaar later’ bij de Broedplaats voor Proza besproken door uitgever Geneviève Waldmann. Ze ging zelfs uitgebreid in op de komma’s en aanhalingstekens die mij ‘op de lagere school zijn bijgebracht.’ Ik ken het verhaal, zei ze tenslotte. Je hebt het een keer ingestuurd voor een schrijfwedstrijd. Dat was twee jaar geleden.
Ik heb mijn bijdrage ingestuurd voor de Opium Verhalenwedstrijd van de AVRO. Ik kreeg meteen een reactie. Mijn verhaal wordt beoordeeld door de jury bestaande uit Arthur Japin, Nelleke Noordervliet en Christine Otten. Dat gaf een gelukzalig gevoel.
Ik ben eens aan een boek begonnen met jeugdherinneringen. Daar heb ik nu veel aan. Het Boekenweekthema is ‘mijn levensverhaal’ en veel schrijfwedstrijden gaan daar over. Ik hoop dat het allemaal erg genoeg is.
RSS Feed