Aan zee 09/02/2010
![]() Hij is 64, de jonge god met zijn IPod, als mensen hem langs de vloedlijn van de Adriatische Zee nakijken terwijl zijn armen ritmische bewegingen maken, hij zwenkt en buigt, zijn benen stampen, met soepele bewegingen in het natte zand. I put a spell on you, zingt hij, zo zuiver, zo meeslepend dat mensen klappen, jonge maagden fantaseren, kinderen dansend zijn kant op komen, hem aan willen raken. Dan is het liedje afgelopen. Vakantie 08/21/2010
![]() Ik ga nog een paar weken met vakantie. Ik blijf dan schrijven en nadenken over nieuwe verhalen. Niet achter mijn houten bureau met uitzicht op de tuinen van de buren, maar in een ander land met uitzicht op een bos of een meer. ‘Ik merkte dat ik vakantie steeds zwaarder werk vind,’ staat er bij de column van Remco Campert in de Volkskrant van zaterdag. Geen sterke zin, maar ik begrijp hem wel. Het leidt zo af allemaal. The possessed 08/10/2010
![]() Personages mogen elkaar alleen vertellen wat ze al weten als ze te veel gedronken hebben of iets aan de hersenen mankeren. Dat is een van de regels die geldt voor dialogen lees ik in Schrijven Magazine. Toch heb je als lezer die informatie soms nodig. In Another country lost James Baldwin het op door degene die de informatie geeft, af te laten zeiken. Eric, now, was very pale. “They’ve got some wild idea out there of making a movie version of The Possessed …” “The Dostoievski novel,” said Cass. “Thanks,” said Vivaldo.” Geworteldheid (2) 08/09/2010
![]() Louis Stiller Ik denk na over het woord geworteldheid, hoe ik daaraan kom. Ik las een artikel van Louis Stiller in Schrijven Magazine, voordat ik ging slapen. Hij schrijft: ‘Hoe bestendig zijn literaire carrières die op één boek en een frisgewassen uiterlijk zijn gebaseerd?’ En: ‘Je hebt levenservaring nodig; je moet gereisd, gewerkt, geliefd, gehaat en geleefd hebben.’ Dat vond ik zo mooi dat ik het in mijn droom een naam heb gegeven. Geworteldheid (1) 08/08/2010
![]() Jeroen Brouwers Ik zat aan tafel met Jeroen Brouwers. We dronken wijn en praatten over Joodse schrijvers. ‘Ze schrijven vanuit hun geworteldheid,’ zei hij. ‘Dat doe ik ook. Dat is wat een schrijver moet doen.’ Toen werd ik wakker. Het is een boodschap. Ongezouten kritiek 08/04/2010
![]() Iedere maandag- en vrijdagochtend plaatst Ton Rozeman een blogspot op zijn nieuwe weblog Korte Verhalen Schrijven. Hij werkt aan een gelijknamig boek dat volgend jaar verschijnt en vraagt zijn oud-studenten en schrijfcollega’s ongezouten kritiek. Een link naar de weblog staat hiernaast. Fictie 07/29/2010
![]() Ik schrijf verhalen over vroeger, de periode in het ziekenhuis als kleuter, de problemen thuis, mijn eerste baantjes, leugen en bedrog, de kerk, stompzinnigheden, ik schrijf het allemaal op, de ene dramatische gebeurtenis na de andere. Hoe meer drama des te meer stof voor verhalen. Ik ben een geluksvogel. Oranje boven 06/26/2010
![]() Gisteren in de trein zag ik een moskee met aan de gevel een Nederlandse vlag en oranje vaantjes. Ik was onderweg naar mijn schrijfgroep voor de laatste les van dit seizoen. Daarna zag ik heel veel kerken, want ik reed over de Veluwe. Die kerken stonden daar maar zoals altijd en ik dacht: daar wil ik wat over schrijven. Dit is het. Luchtigheid 06/13/2010
![]() Rascha Peper Literair proza gaat over de duistere kant van het leven, het menselijk tekort. Dat is wat schrijfdocenten me hebben geleerd. Van Rascha Peper lees ik vandaag: het is alleen verteerbaar als je er voldoende luchtigheid en humor doorheen mengt. Die tegenstelling, denk ik ineens, daar gaat het om. Die veroorzaakt dat ongemak, die zorgt dat het zo heerlijk schrijnt. Schrijfseizoen 06/12/2010
![]() ‘De week van het schrijven (van 4-12 september) wordt georganiseerd om het begin van het schrijfseizoen te markeren en te vieren.’ Dat staat in het nieuwe nummer van Schrijven Magazine. Ik vind zo’n week van het schrijven prachtig, maar om een schrijfseizoen te bedenken het (gadverdamme) te markeren, het (wie verzint zoiets) te vieren. Lulkoek, prietpraat van verkopers die jaarlijks hun cursussen en schrijfboeken moeten slijten. Het riekt zo onaangenaam naar commercie. Een schrijfseizoen bestaat niet. Schrijven doe je, iedere dag weer. |










RSS Feed