Picture
Waarom schrijf je? Het is de vraag die ik moet beantwoorden als ik mee wil doen aan een schrijfcursus. Om gelezen te worden. Een ander antwoord is er niet.
 
Meander 05/30/2010
 
Picture
Er zijn twee websites waar ik voor betaal: Meander en Schrijven Online. Meander omdat ze mijn eerste verhalen publiceerden (en er nog steeds te vinden zijn), Schrijven Online omdat er veel informatie op staat (en de forumdiscussies hilarisch zijn).
Meander bestaat 15 jaar en de hoofdredacteur, Rob de Vos, interviewde zijn collega Louis Stiller van Schrijven Online. Veel bijzonders lees ik niet.
Eigenlijk zou Rob de Vos ondervraagd moeten worden. Over een onderwerp: waarom publiceert Meander nooit meer verhalen?
 
Hete koffie 05/28/2010
 
Picture
Hoe zuidelijker hoe warmer en hoe vreemder de taal.
 
Geilbek 05/21/2010
 
Picture
Hugo Brandt Corstius
Jaren kom ik het schitterende woord geilbek niet tegen, en vandaag twee keer. Hugo Brandt Corstius ondertekent in Titaantjes waren we zijn bijdrage met (onder andere) ‘gluiperige geilbek’ en in de Volkskrant van vandaag lees ik: ‘Geen ramp zo wreed of er staat wel een journalist bij te geilbekken’.
Kijk, dat is pas literatuur. Zo wil ik ook schrijven.
 
Vrijheid 05/15/2010
 
Picture
‘Niet aarzelen. Blijven bewegen. Honderd keer hetzelfde doen. Tekenen doe je met je hele lichaam. Je handen weten meer dan je hoofd.’ Cirkel in het Gras van Oek de Jong, pagina 237.
Ik lees het nog een keer, maar nu met het woord schrijven, in plaats van tekenen.
Het klopt nog steeds.
Vrijheid, dat is het.
 
Cadeautje 05/02/2010
 
Picture
Gisterenochtend kreeg ik mijn eerste verjaardagscadeautje, een nieuw opschrijfboekje. Van mijn geliefde. Dat kon ook niet anders, want zij was de enige die wist dat ik aan een nieuwe toe was. Voorin schreef ik meteen mijn naam, adres en e-mailadres, want dat is verstandig ingeval van verlies. Het is een cadeautje dat ik koester, iedere dag.
 
Messcherp 04/28/2010
 
Picture
Gehoord op de radio.
Spreker A: Als poëzie een dans is, dan is de roman een wandeling en het korte verhaal een sprong.
Spreker B: Nee,  daarmee doe je het korte verhaal geen recht. Het is een roman die zich niet wil vervelen.
Spreker C: Bij het korte verhaal gaat het mes erin, even omdraaien en er snel weer uit.
De laatste was een schrijver van korte verhalen.
 
 
Picture
Michel Houellebecq
Een van  mijn schrijfdocenten, Ton Rozeman, liet ons De koude revolutie lezen van Michel Houellebecq. Het zijn essays. Ik blader in het hoofdstuk Leven, lijden, schrijven – methode en zie dat ik iets heb onderstreept.
Spit onderwerpen uit waarover niemand wil horen. De achterkant van de façade. Hamer op ziekte, lelijkheid, verval. Spreek over de dood, over de vergetelheid. Over afgunst, onverschilligheid, frustratie, liefdeloosheid. Wees abject, dan bent u waarachtig.
Mooie lessen waren dat.
 
 
Picture
Gisteren zag ik iets over het hoofd. Het klopte wel, mijn eerste gevoel. Het verhaal voor de Helmondse literatuurprijs is fictie. Dan spreek je de waarheid en neem je geen blad voor je mond. Dat is het verschil met non-fictie waarin je kunt sjoemelen en schipperen, de wereld mooier voorstellen dan ze is, zoals Arthur Japin doet in zijn dagboeken.
Die mafkees blijft dus gewoon een mafkees.
 
Poep desnoods 04/05/2010
 
Picture
In een verhaal uit de bundel Het kind in mij van de Helmondse literatuurprijs 2010 lees ik over een ziek kind dat op weg naar de pot bloederige uitwerpselen achterlaat. Zoiets heet stront, denk ik, poep desnoods. Noem de dingen bij hun naam, mafkees, je schrijft niet voor kinderen.
’s Avonds lees ik verder in de dagboeken van Arthur Japin, Zoals dat gaat met wonderen. Het toilet loopt over, schrijft hij. Mijn uitwerpselen spoelen over de badkamervloer.
Ik zit alleen in mijn kamer. Niemand ziet het schaamrood.