Doden 04/27/2011
Ik schrijf een serie verhalen over mijn vroegere werk bij de vakbond. Ik praat er over onder het eten en ga na welke collega’s inmiddels zijn overleden. Je kunt je beter afvragen wie er nog leven, zegt mijn vrouw en ze heeft gelijk. Doden ergeren zich immers niet. Add Comment Petersburg 04/16/2011
Ik herlees de boeken van Dostojewski en ook in het nieuwste nummer van KortVerhaal staat vooral werk van Russische schrijvers. Ik begin Petersburg al aardig te kennen, de Njevski Prospjekt, de Fontanka, de eilanden en de Peterhofbuurt, de regen in de herfst en de zomers als de inwoners naar buiten trekken. Ik hoef er niet meer naartoe. Met lezen ontdek ik de wereld. En met schrijven mijzelf. De laatste keer? 04/08/2011
In de Jardin du Luxembourg slaat ze haar arm om me heen. Overal zitten en liggen studenten in de zon. Heb je het naar je zin, vraagt ze. Realiseer je je dat dit waarschijnlijk de laatste keer is dat je in Parijs bent? Aan haar gezicht zie ik dat ze iets heel liefs heeft gezegd. Opgeblazen 03/28/2011
![]() Louis Stiller Op de website Korte verhalen schrijven van Ton Rozeman zegt Louis Stiller in een filmpje over schrijftips wat je vooral niet moet doen. Mensen denken dat ze van alles kunnen claimen, schatten zichzelf te hoog in, zegt hij. Ze hebben een arrogante houding, willen meteen antwoord op vragen over schrijfwedstrijden, reacties van uitgeverijen. Niemand zit op jou te wachten, zegt Louis Stiller. Hij ergert zich aan die opgeblazen vrouwen (soms mannen) op het forum van Schrijven Online. Net als ik. Dat kan niet anders. Twee jaar later (2) 03/19/2011
Achter het woordje maar hoort een komma, zei uitgever Geneviève Waldmann donderdagavond, dat leer je op de lagere school. Ik schaamde me een beetje en nu let ik erop, ook als ik lees, de verhalenbundel van Raymond Carver, de Volkskrant, voor de zekerheid kijk ik in boeken van Gerard Reve en Harry Mulisch, de Bijbel, maar ik zie dat niemand zich er aan houdt. En nu denk ik dat het misschien helemaal niet zo erg is. Dat voelt alweer een stuk beter. Innerlijk 01/31/2011
Alles klopt in je verhaal, schreef een redacteur, de spanningsboog, hoe ze praten, hun kleren. Er ontstaat echter geen betrokkenheid, maar eerder een dof toezien. Het plaatje kan gemakkelijk terzijde worden geschoven. Ik wist wat ze bedoelde. Geef je personen een innerlijk, zei een schrijfdocent vaak. Vanmorgen heb ik nagedacht over dat innerlijk, op de sportschool, met muziek op en ik ben trots op het resultaat, op de hoofdpersoon: een echte klerelijer. Mensen zoals ik 01/03/2011
![]() Ik grasduin in de website van Schrijven Online. Dat doe ik wel vaker. In de rubriek schrijfoefeningen wordt een nieuw onderwerp behandeld: zet je verhaal in een ander licht. Ik begin te lezen maar moet steeds naar het plaatje kijken dat erbij staat. Kan die schrijver geen rekening houden met mensen zoals ik? Eten 12/26/2010
![]() Met Kerst wordt er gegeten en niet geschreven. Tijdens het bereiden van de lamsschenkel met ratatouille voor ons gezin dacht ik aan een voorval toen ik nog werkte. Een leidinggevende van een bedrijf had een stomme fout gemaakt. Dat vond hij zelf ook, want na mijn boze brief nodigde hij mij en mijn vrouw uit om bij hem thuis te komen dineren. Ik heb me nog nooit zo in bochten gewrongen om ergens onderuit te komen. Ik heb stiekem toch even zitten schrijven. Hopeloos (2) 11/24/2010
![]() Het verhaal gaat over een man die zich afvraagt of hij pedofiel is. Ik vraag me af of het daardoor komt, onbewust verzet, zoiets. Ik herschrijf het verhaal opnieuw in de hij-vorm en lees het woord voor woord, drie keer, want ik ben niet te vertrouwen. Hopeloos 11/23/2010
![]() Ik bekijk een verhaal dat ik wil herschrijven. In de eerste alinea staat het werkwoord in de hij-vorm terwijl ik het onderwerp is. Verderop gebeurt het weer en nog eens en nog eens. Vijf keer in totaal. Ik kan mijn ogen niet geloven. Ik hoop maar een ding, dat de redactie van het tijdschrift die het verhaal heeft gelezen, het minimaal drie keer over het hoofd heeft gezien. | mijn2deleven:
het schrijven van verhalen waarmee ik begon toen ik in 2004 met pensioen ging. Ik publiceerde in Nederlandse en Vlaamse literaire tijdschriften en won onder andere de Literaire Prijs van de Provincie Gelderland 2006. info@mijn2deleven.nl www'smijn verhalen in (Nederlandse)literaire
tijdschriften letterencafé tsjechov & co. Monument of life terratekst ArchiefFebruary 2012 CategorieënAll |










RSS Feed