 Ton Rozeman heeft een boek geschreven: Korte Verhalen Schrijven. De gelijknamige website ging daar over. Ton was een van mijn schrijfdocenten. Hij voedde me op. Misschien krijgt hij nu weer tijd voor een eigen verhalenbundel. Dat hoop ik heel erg. Add Comment  Ik kreeg donderdag een klein boekje. Ik kwam het vandaag weer tegen. Een wake voor Jan Wolkers geschreven door Oleg Zobern. Jonge Rus eert dode Jan in Amsterdam en Rotterdam, staat op de achterkant. De schrijver kwam er voor over uit Moskou. Dat is al weer vier jaar geleden.  Arnon Grunberg Nu ben ik schrijver, zei iemand van wie voor de tweede keer een verhaal werd gepubliceerd. Hij glunderde, maakt kleine danspasjes. Hij liet me zijn nieuwe visitekaartjes zien. Ik ben zo gelukkig, zei hij. Ik moest aan hem denken toen ik vandaag een interview las met Arnon Grunberg, in de Volkskrant. Schrijver ben je als je schrijft, zegt hij. In het openbare leven doen alsof je schrijver bent, heeft iets raars.  Ik moet iets bekennen. Ik had mijn opmerking over het gebruik van het woordje ‘ik‘ door Gustaaf Peek, tot ik er kotsmisselijk van werd, al eerder op mijn weblog willen zetten. Ik deed het niet want ik had net een verhaal naar de Revisor gestuurd. Hij zit in de redactie. Hij is onkwetsbaar, weet ik nu. Hij zegt ‘Snurk!’, als hem iets niet bevalt.  Ik heb een keer iets gelezen van Gustaaf Peek. Een essay in de Revisor waarvan hij redacteur is. Waarover het ging weet ik niet meer. Ik herinner me alleen het woordje ‘ik ‘, 261 keer het woordje ‘ik’. Ik heb ze geteld. Die Peek heeft het helemaal niet onverwachte moment van de liefde voor zichzelf allang gevonden, dacht ik nog. Toen viel ik in slaap. Snurk! zei ik nog.  Helaas, de vriendelijke mevrouw van de krantewinkel heeft een hond. Die heeft zich ontfermt over de NRC en wat erger is, over het interview met Gustaaf Peek. En de grote schrijver zelf? Die is vermoedelijk op zoek naar het onverwachte moment van de liefde. Snurk!  Gustaaf Peek Gustaaf Peek heeft iets gezegd over het betere schrijven. ‘Mensen zijn beesten? Snurk! Ga liever op zoek naar het onverwachte moment van de liefde.’ Het staat in een interview met NRC Handelsblad van afgelopen zaterdag, lees ik op internet. Dat ‘Snurk!’, dat vind ik zo mooi, het is zo superieur. Schrijvers die echt iets te vertellen hebben gebruiken het vaak. Ik ga na mijn krantenwinkel op het pleintje en vraag of ze die NRC nog hebben. ‘Ik heb hem thuis,’ zegt de vriendelijke mevrouw van de krantenwinkel. ‘Zal ik hem morgen voor je meenemen?’ ‘Hartstikke graag,’ zeg ik, want dat interview moet ik lezen.  Walter van den Broeck In de Volkskrant staat een recensie van Een vrouw voor elk seizoen van Walter van den Broeck (1941). Zie je wel dat het kan, roep ik, een verhalenbundel en die man is zelfs vijf jaar ouder dan ik. Ik kijk op internet en zie hoeveel publicaties hij op zijn naam heeft. Tja, dat is niet eerlijk natuurlijk.  Stephan Vanfleteren portretteert Tommy Wieringa, in de Volkskrant van vandaag, twee hele pagina’s. Na de eerste zinnen haak ik al af. ‘Het bestaat dus echt. Klompen aan de voordeur. Clichés in Nederland beginnen vaak met de letter ‘k’. Keukenhof, karnemelk, kaaskoppen en klompen.’ Wat een truttige, middelbare school tekst. En weet Vanfleteren wel wat clichés zijn? Ik dwing mezelf om verder te lezen, maar het wordt niet beter. De knulligheid en onbenulligheid druipt eraf. En dan die foto’s, waarvan er één meer dan een pagina beslaat. Ik weet dat Wieringa niet kan lachen maar deze foto’s zijn zo triest en nietszeggend. En waarom toch. Tommy Wieringa is toch ook een mens.  De verhalen van Anatoli Gavrilov zijn vergelijkbaar met die van A.L. Snijders, het zijn zeer korte verhalen. De verhalen van Gavrilov zijn eindeloos troosteloos, ik voel het van binnen. En de zon komt op en 53 andere verhalen verscheen vorig jaar bij uitgeverij Douane in Rotterdam. | mijn2deleven:
het schrijven van verhalen waarmee ik begon toen ik in 2004 met pensioen ging. Ik publiceerde in Nederlandse en Vlaamse literaire tijdschriften en won onder andere de Literaire Prijs van de Provincie Gelderland 2006. info@mijn2deleven.nl www'sArchiefMei 2012 CategorieënAll 
|
RSS Feed