Literaire onzin 02/09/2010
 
Picture
Schrijfwedstrijden zijn spannend en leuk. Ze spelen vaak in op de actualiteit. Het Boekenweekthema ‘Jong zijn’, is gewild.
Wel is jammer dat iedereen een schrijfwedstrijd kan verzinnen en het overal rond kan bazuinen. Alles wat je nodig hebt is een prijs (hoe bescheiden ook) en een jury. Neem boekhandel Selexyz Verwijs uit Den Haag, die van gekkigheid niet weet wat ze zal doen. Het Boekenweekthema is niet genoeg, nee, het verhaal moet ook beginnen met een zin waarmee een klassiek Nederlands literair werk opent. Er kan gekozen worden uit vijf beginzinnen, niet volledig, nee, er worden woorden weggelaten; daar staan stippeltjes. Die woorden moet je weten of opzoeken. Nog meer rarigheid? Jazeker, je moet ook weten uit welke boeken die zinnen komen en wie de schrijvers zijn. Eerst dacht ik nog: misschien goed voor de literaire vorming. Onzin natuurlijk. Binnen een half uur stond het hele handeltje op internet.
Kan iemand mij vertellen wat voor nut het allemaal heeft? Wat de zin ervan is om voor te schrijven met wat voor zin een verhaal moet beginnen?
Kan iemand mij vertellen waarom Paul Sebes zijn naam als jurylid aan deze nonsens verbindt? Misschien een manier om op te vallen.
 
Brandende pen 01/24/2010
 
Picture
Mijn schrijfvriendin Esther is genomineerd voor de Brandende Pen. Mijn weekend is weer goed, mailde ze gisteren. Haar verhaal komt in het volgende nummer van literair tijdschrift Lava, dat de wedstrijd organiseert. De winnaar wordt bekend gemaakt tijdens een live uitzending van VPRO De Avonden op 18 februari.
Ik schreef haar terug dat het best wat enthousiaster mag. Waarom zo ingetogen? Ik had het van de daken geschreeuwd.
Een schrijvertje schreeuwt zoals het gebekt is. Dat is het natuurlijk.
 
 
Picture
Ik lees ‘Toen de trein over Billy reed’ een verhaal van Maarten Inghels in De Brakke Hond. Ik ken het verhaal denk ik na een halve bladzij en halverwege weet ik het zeker. Ik zoek het na en het klopt. Het werd voorgelezen in een uitzending van de wekelijkse schrijfwedstrijd Duizend Woorden van de VPRO, een jaar geleden. Ook toen was Billy dood en een van de juryleden zei: je mag de lezer best in het ongewisse laten hoe dat komt, als je het zelf maar weet.
Het verhaal in De Brakke Hond is zeker twee maal zo lang en de doodoorzaak staat in de titel en ik denk,  ja, zo zijn we bezig met onze verhalen, schrijven, herschrijven en hopen op publicatie. Namen zeggen me meestal niks, maar verhalen onthoud ik. Het zijn dan meestal mooie verhalen.
 
Tieten (2) 01/11/2010
 
Picture
Een medewerkster van RTL reageerde op ‘Tieten’.
‘Meneer,’ mailde ze, ‘u schrijft zo leuk, wilt u een verhaaltje voor mij maken? Voor een schrijfwedstrijd: win-een-lingerie-setje. Ik heb een grote maat.’
‘Als u dan nooit, maar ook nooit meer boeken rangschikt op kleur of op grootte,’ schreef ik terug.
Dat beloofde ze.
Ik probeer het, maar mijn gedachten dwalen steeds af.
 
Het kind in mij 12/23/2009
 
Picture
Om het jaar wordt de Helmondse Literatuurprijs uitgeschreven. Dit keer kunnen korte verhalen worden ingestuurd met als thema ‘Het kind in mij’. Sluitingsdatum is 5 januari a.s. Ik doe voor de derde keer mee.
De wedstrijd twee jaar geleden staat mij nog helder voor de geest. Ik werd genomineerd en zette dat op mijn website. Dat had ik niet mogen doen. Wat was het geval: bij deze wedstrijd moeten de verhalen onder pseudoniem worden ingestuurd en ik had door dat bericht de titel van mijn verhaal samen met mijn naam bekend gemaakt. Dat zinde een aantal mededingers niet. Ze verklikten mijn misdaad. Ik weet dat van de wedstrijdjury zelf, die mij overigens ook vroeg de informatie van internet te halen.
Ik moet daar vaak aan denken. Dat nijd en jaloezie hoogtij vieren in de literaire wereld vind ik vermakelijk en volg ik met groot genoegen. Dat amateurschrijvertjes hun grote voorbeelden ook op deze manier wensen na te apen, is heel kinderachtig.
Misschien dat ze ook nu weer meedoen. Daar kom ik vanzelf achter. Als ik genomineerd word tenminste.
 
Ach, kindje (4) 11/21/2009
 
Picture
Voor de HC Trofee Schrijfwedstrijd kunnen zowel verhalen als gedichten ingestuurd worden. De drie genomineerden voor de drie hoofdprijzen die vanmiddag worden uitgereikt, zijn dichters.
Prima. Van harte gegund.  Mij hoor je niet klagen. Maar ik zit wel met een vraag. Proza en poëzie, is dat vergelijkbaar? Kun je zeggen dat een gedicht net iets mooier is dan een verhaal? Is daar een goede discussie over mogelijk in een jury? Ik geloof er niks van. De dichter (m/v) in de jury zal een verhaal beoordelen op poëtische kenmerken en de verhalenschrijver (m/v) weet niet precies wat een goed gedicht is. De andere juryleden, bij voorbeeld een boekhandelaar en een wethouder van cultuur, gaan af op hun gevoel, en vooral op de overtuigingskracht en charme van hun deskundige medejuryleden. Dat geeft de doorslag.
Poëzie vergelijk je niet met proza. Het zijn appels en peren.
De organisatoren van de schrijfwedstrijd vinden het opmerkelijk dat de gedichtenschrijvers het meestal winnen van de verhalenschrijvers. Ik niet. Met een dichter  van naam (m) die er prachtig uitziet (v) in de jury, is dat voorspelbaar.
 
Ach, kindje (3) 11/20/2009
 
Picture
Mijn verhaal ‘Ach, kindje’ is genomineerd voor de HC Trofee maar wint geen prijs. Dat bericht kreeg ik gisteren. Ik googlede de namen van de drie prijswinnaars van aanstaande zaterdag en zag dat het, evenals vorig jaar, opnieuw dichters zijn.
Natuurlijk was ik teleurgesteld. Aan de andere kant is de nominatie een mooie waardering. De schrijfwedstrijd trekt ieder jaar honderden inzendingen.
Plaatsing in een literair tijdschrift is denk ik kansrijk. Ook al duurt zoiets vaak meer dan een jaar.
 
Vroeger 11/15/2009
 
Picture
Conny Braam
Ik kreeg een boek toegestuurd: De handelsreiziger van de Nederlandsche Cocaïne Fabriek. Een gesigneerd exemplaar. Ik heb de schrijfster, Conny Braam, een keer ontmoet. In 1966. Ze was voorzitter van een steuncomité voor de Vietcong die streed tegen de Amerikanen in Vietnam. Ik was secretaris van een politieke jongerenorganisatie behorend bij een partij die later opging in het CDA. Zij wilde dat we ons aansloten bij haar steuncomité en ik wilde dat ook wel maar wist dat het niet mocht. De partij zou dat nooit goedvinden.
Ik herinner me van ons gesprek alleen dat ik bloednerveus was, zo’n mooie vrouw tegenover me, die aardig tegen me deed, die iets van me wilde. Een geducht wapen van organisaties die strijden tegen onrecht en vervuiling. Dat weet ik inmiddels.
Ik kreeg het boek van Marischka Verbeek, eigenaar van Savannah Bay. Een cadeautje omdat ik de publieksprijs niet had gewonnen vorige week zaterdag.
Als ik het boek zie, moet ik steeds aan vroeger denken.
 
Ach, kindje (2) 11/13/2009
 
Picture
Pia de Jong
Op de website van SLAU staan de 17 genomineerden voor de HC Trofee van de gelijknamige schrijfwedstrijd. Er stond iemand bij die ik kende: Pia de Jong. Er zijn veel mensen die haar kennen. Vorig jaar debuteerde ze met Lange dagen. Ze kreeg lovende kritieken.
Ik keek vreemd op want het is niet gebruikelijk dat schrijvers die een (reguliere) uitgever hebben, meedoen aan een schrijfwedstrijd. Meestal is het niet toegestaan in verband met competitievervalsing.
Ik herinnerde me een artikel in Trouw van maart jl. waarin een enthousiaste Pia de Jong vertelt hoe ze zich verheugt op het Boekenbal waarvoor ze is uitgenodigd. Haar tweede boek is in de maak, stond er ook.
Dat is alweer acht maanden geleden. Zolang zonder aandacht, zou dat het zijn?
Ach, kindje, dacht ik toen.
 
Ach, kindje 11/09/2009
 
Picture
Vandaag kreeg ik onderstaand bericht:
SLAU, Corio, Belangenvereniging Hoog Catharijne en POS (Projectorganisatie Stationsgebied) feliciteert u van harte! U staat op de long-list voor de hoofdprijzen van de HC Trofee Schrijfwedstrijd. Uw bijdrage is één van de 17 inzendingen die beoordeeld gaan worden door de HC Trofee-jury 2009.
De prijsuitreiking vindt plaats op zaterdag 21 november ’s middags in het Informatiecentrum Stationsgebied van Hoog Catharijne te Utrecht.
‘Ach, kindje’ heet mijn inzending. Ik bedacht het verhaal in de vakantie op een camping in Zuid-Frankrijk. Een klein meisje rende over de rand van het zwembad en ik dacht, oh, god, als je uitglijdt.