Romeinen 2 10/13/2009
 

 

Picture
‘”Stop,” zegt ze. “S…stop.”
   Hij glimlacht en trekt de rode plastic beker opnieuw een paar centimeter naar zich toe.
   Haar ogen worden nog groter. Ze graait met haar goeie hand.
   Hij draait het tuitje zijn kant op. “Zo beter?”
   “Niet,” zegt ze.
   “Wil je geen thee? Het zit vandaag niet mee, Marijke drinkt geen thee,” zegt hij.
   “Tee,” zegt ze.
   “Ja, lekker, thee.” Hij pakt zijn eigen kop met grote gele zonnebloemen uit Zuid-Frankrijk en neemt een slok. “Mmm, heerlijk.”
   “Ikke,” ze hapt naar adem “o…ook.” Ze reikt zover ze kan. Haar hand beeft. Ze wijst, zoals vroeger met die vinger, die hand met armbanden en grote, dure ringen. Op zijn flanellen overhemd met rode ruiten, nieuw, ver boven zijn budget. Je lijkt wel een houthakker had ze gezegd. Heb je niks anders als je hier bent?
   “Niet wijzen,” zegt hij, “dat is niet netjes.”
   Er wordt gebeld. De deur gaat open.
   Hij pakt de rode beker en gaat staan. “Ah, de zuster. Mooi op tijd.”
   “Oh, mevrouw Gratama, u heeft bezoek,” zegt de bejaardenverzorgster. “Wat gezellig.”
   “Ja, we drinken een kopje thee, met lekker veel melk en suiker, hè, moeder.”’

Zo begint ‘Romeinen 2’, een verhaal van mij dat in het nieuwe nummer van De Brakke Hond (nr. 104, herfst 2009) staat.
De verhalen worden gepubliceerd op de website van het tijdschrift. Meestal duurt het wel even voordat het zover is.
 


Comments




Leave a Reply