Picture
Donderdagavond was de presentatie van het nieuwe nummer van De Tweede Ronde. De bijbehorende borrel stond allang genoteerd en ik wilde er graag naartoe. Weersomstandigheden gooiden roet in het eten. Met de auto was geen doen en met het openbaar vervoer werd door deskundigen ten zeerste afgeraden. Zodoende miste ik de waardevolle contacten en kreeg ik ook dat mooie boekje niet in handen, met mijn verhaal, waarover Savannah Bay schreef:
“'Na kortstondig lijden' viel vooral op door de goede stijl. Het is een familieverhaal van een zus die haar broer opbelt om leed uit het verleden voor eens en voor altijd uit te praten. Er blijkt veel waar de broer geen weet van had. Het schurkte hier en daar wat langs de clichés, wat moeilijk te vermijden is bij een dergelijk thema, maar het was suggestief. De lezer kon zelf een standpunt innemen. Het was goed opgebouwd, had een mooie intro, hopsa midden in het verhaal en was ontroerend zonder sentimenteel te zijn. Het thema was opgevat als het te lang verzwegen verhaal. Met andere woorden: een ander verhaal had de plaats van de waarheid ingenomen.”
Ach, echt zielig ben ik natuurlijk niet.
 


Comments




Leave a Reply