Vandaag heb ik ‘Vliegen’ herschreven. Een verhaal waarvan ik vier jaar geleden de eerste versie maakte. Het is een van die verhalen die ik na het schrijven opstuur naar een tijdschrift, herschrijf omdat het wordt afgewezen, naar een ander tijdschrift stuur, opnieuw herschrijf, niet tegen beter weten in, maar omdat ik in het verhaal geloof. Met sommige verhalen heb ik dat. En ze komen altijd goed terecht, want geloven is zeker weten heb ik vroeger geleerd.
Vanmorgen heb ik het eind van ‘Vliegen’ veranderd en een lange flashback, die ik steeds opnieuw hardop las omdat je beter hoort dan leest of iets beter wordt. Ook met het verplaatsen van zinnen en woorden kan ik eindeloos zoet zijn. Tot er gewandeld moest worden.
Tijdens de wandeling kreeg ik een ingeving, een zinnetje dat ineens in me opkwam, een oplossing voor tekst waar ik nog steeds geen goed gevoel over had. Een pen en opschrijfboekje heb ik altijd bij me.
Weer thuis pakte ik meteen het verhaal om het aan te passen en zag ik dat het er zo al stond, precies zo.
Ik heb het verhaal nog een keer doorgelezen en opgestuurd. Naar Passionate Magazine want die kennen het nog niet. Ik heb ze een voorspoedig nieuwjaar gewenst.
Vanmorgen heb ik het eind van ‘Vliegen’ veranderd en een lange flashback, die ik steeds opnieuw hardop las omdat je beter hoort dan leest of iets beter wordt. Ook met het verplaatsen van zinnen en woorden kan ik eindeloos zoet zijn. Tot er gewandeld moest worden.
Tijdens de wandeling kreeg ik een ingeving, een zinnetje dat ineens in me opkwam, een oplossing voor tekst waar ik nog steeds geen goed gevoel over had. Een pen en opschrijfboekje heb ik altijd bij me.
Weer thuis pakte ik meteen het verhaal om het aan te passen en zag ik dat het er zo al stond, precies zo.
Ik heb het verhaal nog een keer doorgelezen en opgestuurd. Naar Passionate Magazine want die kennen het nog niet. Ik heb ze een voorspoedig nieuwjaar gewenst.
RSS Feed