Op de verjaardag van mijn oudste zoon deze week, vroeg zijn vriendin hoe het gaat met mijn schrijven.
‘Geweldig,’ zei ik, ‘alleen nog een uitgever.’ Ik vertelde dat ik een handicap heb. ‘Ik ben geen verleidelijke jonge meid, zo’n eendagsvlieg,’ zei ik, ‘maar een gezonde Hollandse jongen van 64.’
‘Tja,’ zei de mooie vriendin, ‘dat begrijp ik.’
‘Maar kwaliteit wint uiteindelijk altijd,’ zei ik.
Ze lachte. ‘Zal ik dan nog maar een pilsje voor u halen?’
‘Je,’ riep ik, ‘zeg nou eindelijk eens je.’
‘Geweldig,’ zei ik, ‘alleen nog een uitgever.’ Ik vertelde dat ik een handicap heb. ‘Ik ben geen verleidelijke jonge meid, zo’n eendagsvlieg,’ zei ik, ‘maar een gezonde Hollandse jongen van 64.’
‘Tja,’ zei de mooie vriendin, ‘dat begrijp ik.’
‘Maar kwaliteit wint uiteindelijk altijd,’ zei ik.
Ze lachte. ‘Zal ik dan nog maar een pilsje voor u halen?’
‘Je,’ riep ik, ‘zeg nou eindelijk eens je.’
RSS Feed