
Bart Plouvier
Ik lees het verhaal ‘De wentelaar’ van Bart Plouvier, in KortVerhaal en ik begrijp niet dat het daarin terecht is gekomen. Leukdoenerij, flauwiteiten, er is geen doorkomen aan, zestien (16!) pagina’s gewauwel, het kabbelt maar voort, het wil maar niet spannend worden. ‘Maurice bestelde nog twee potten bier en vier eieren. En weer viel er een lange stilte. De helft van de stamgasten zat op zijn stoel te slapen.’ Ik moet aan de redactie denken.